Marc Smets: 'Als raadslid kan je écht mee richting geven aan het GO!'

"Ik werkte het grootste deel van mijn carrière bij het GO!, van de opstart in 1989 tot aan mijn pensioen in 2020. Daarvan was ik 24 jaar afdelingshoofd," vertelt Marc Smets. “Na mijn pensioen was ik er een paar jaar tussenuit, maar in 2023 ben ik dan toch in de raad beland. Het idee om een stem op te nemen als raadslid begon te rijpen toen enkele ex-collega’s me er spontaan over aanspraken. ‘Zou een plekje in de Raad van het GO! niets voor jou zijn?’. Ik had daar zelf nog niet bij stilgestaan, maar heb me heel mijn loopbaan zo hard ingezet voor het GO! - dat engagement laat je nooit meer los - dus stelde ik me kandidaat.”

“Voor mij is de Raad van het GO! vooral een plek van overleg en afweging. In het totaal zijn we met 15. Het is dus niet zo dat één persoon beslissingen kan doorduwen. Het gaat echt over samen tot besluiten komen en zo hoort het ook. Vaak gingen de gesprekken over infrastructuur, maar ook — en dat zijn de momenten die ik het meest koester — waren er discussies over de basisprincipes van het GO!. Meer bepaald over het pedagogisch project en over wat levensbeschouwelijke neutraliteit in de praktijk betekent. Persoonlijk was het een grote opluchting dat het GO! het verbod op levensbeschouwelijke kentekens kon blijven aanhouden, ook na verschillende juridische procedures.

Ook de werking binnen het GO! zelf zag Smets veranderen doorheen zijn mandaat. “Wat mij echt gelukkig stemt is dat de samenwerking binnen het GO! de laatste jaren sterk verbeterd is. De relatie tussen de centrale diensten en de scholengroepen is een stuk beter dan vroeger. Er is meer overleg, meer betrokkenheid, en dat maakt echt een verschil. Vroeger voelde je soms spanningen tussen het centrale niveau en de scholengroepen. Ook de algemeen directeurs worden tegenwoordig veel meer betrokken in het beleid. Dat is een heel positieve evolutie.”

Marc kiest er bewust voor om zich niet opnieuw kandidaat te stellen: “Volgend jaar word ik 70 jaar. Ik ben ook al een tijdje met pensioen en dan merk je dat je toch verder af komt te staan van de dagelijkse realiteit in het onderwijs. Bovendien vind ik rotatie belangrijk. Er zijn mensen die al heel lang in de Raad van het GO! zitten. Zo’n stemmen hebben zeker waarde, maar enige vernieuwing is ook gezond. Nieuwe mensen brengen nieuwe ideeën mee. Dat houdt een raad levend.”

Als Marc mag dromen over de ideale samenstelling van de Raad van het GO! is hij duidelijk: “Iemand uit het ondernemersveld zou een enorme aanwinst zijn. Je hebt mensen nodig die thuis zijn in het onderwijs, dat is vanzelfsprekend. Maar ik denk dat daarnaast ondernemers ons veel zouden kunnen leren. Zij brengen een andere manier van denken binnen, zeker rond financiën, efficiëntie en organisatie. Dat zou onze raad kunnen versterken. Verschillende perspectieven maken ons samen sterker. Daarnaast zijn mensen met maatschappelijke draagkracht een zegen voor de Raad van het GO!. Zo was er in het verleden Eddy Baldewijns. Hij was minister van Onderwijs en later voorzitter van de raad. Dat soort profielen geven er ook gewicht aan. Ze brengen ervaring binnen en kunnen onze stem vertolken in het publieke debat.”

De komende jaren zal het volgens Marc vooral belangrijk zijn dat de raad blijft waken over het pedagogisch project van het GO!. “Dat is de essentie en het bestaansrecht van het GO!. Dankzij onze werking kunnen we de vrije schoolkeuze (tussen katholiek of neutraal onderwijs, red.) blijven garanderen. Maar dat is niet iets dat vanzelf gebeurt. Vandaag is er veel minder vanzelfsprekende politieke steun dan vroeger. Onze raad moet dus sterk genoeg staan om het pedagogisch project en de vrije schoolkeuze te blijven verdedigen. Dus al wie daarin gelooft en dat ook wil verdedigen: stel je kandidaat, want het GO! heeft je nodig!”